7 Ekim 2010 Perşembe

Sır...



Okulda hep ben geliyormuşum aklına.
Böyle ağlamış gibi hissediyomuş kendini, ama tutuyormuş.
Bazen de beni özleyince karnı ağrıyormuş :(
Evet, korkulan sonuç: Okul fobisi...
Ama çok neşeli dönüyor okuldan.
Yanlızlık hissinin ve 'kimse benimle oynamıyor' şikayetinin 5 dakka sonrası,
Deniz'li, Aslı'lı, Enes'li, Emir'li oyunlar anlatıyor...
Haftada 1 gün, onunla okula gidiceğim günün yatçaz kalkcazını hesaplıyor.
Üzülüyorum... Yanlız hissedeceği 1 dakika, hem ona hem bana fazla geliyor...
Kahvaltıda anlatınca bu hislerini, gözleride hafifçe dolunca,
bir anahtarlık buldum şifonyerin en dibinde kalmış.
Öyle yüzüne bile bakılmamış, bir kenara atılmış.
Çaktırmadan tozunu aldım.
Kurdeleli, cafcaflı kolyemin siyah beyaz puantiyeli olan kurdelesini çözüp,
bu melek anahtarlığın boynuna bağladım.
Bir kutu içinde sahanda yumurtanın yanına koyuverdim.
Hediye gibi ya hani! Bir sevinç, heyecan açtı kutusunu...
Şimdi anlaşmamız gereği, sadece 3 kişinin ve blog arkadaşlarımın bildiği bir sırrımız var.
Öyküş, okulda yanlız hissettiğinde veya beni özlediğinde meleğini çıkarıp iki avucunda ısıtıyor.
Ve ben o sinyali hissedip 'seni çok seviyorum anneciiim' sinyali gönderiyorum.
O da beni yanında hissedip, gülümsüyor...
Evet, evet! Denedik oluyor....



fotolar, pijama partisinden...

26 yorum:

HAYATIMDAKI D'ler-Pınar dedi ki...

Ayyy canım benim yaaa.Nasıl içim gitti.Gözlerim doldu bir an..
Çok tatlısınız sizz..Bir de çokkkk güzel fikir..

poh poh perisi... dedi ki...

ben de ağlamaklı oldum ama şimdi:(

sine'mden dedi ki...

anne-kızın gücü adınaaaa...süper ikili olmuşsunuz :) inan bu yaşımda bile isterdim öyle bir ultra güç cebimde...

öykününannesi dedi ki...

Pınarcım, üzülüyorum. Biraz relax bir çocuk olsa benim kızım keşke. Hassas malesef... öperim...

Neslicim, ah sorma. Bende :(

öykününannesi dedi ki...

sinem, gerçektenmii? bak motive oldum şimdi. teselli olmuştur dimi ? :)

HaNdE... dedi ki...

delisinizzz :):)

Bahar ve kızısı Yağmur dedi ki...

Tuğçe bu süper bi fikir :)

öykününannesi dedi ki...

Ooo Hande hanım...
Siz? buralar??? :)))
Hafifledi inşallah işler ;)
Hafta sonu hava muhalefetinden mortingen ştraze sanırım hı?
öpücükler....

öykününannesi dedi ki...

Bahar, şimdilik çözüm en azından ;)

Defnenin Annesi dedi ki...

Harikasiniz:-))

fotograf penceremden dedi ki...

aranızda çözmüşsünüz işi ;)

Ashley dedi ki...

Öykü'nün annesi, pek konu ile alakalı değil ama fotoğraf makinanızın markası ve modelini öğrenebilirmiyim ? Benim bloğa marka ve modeli yollarsanız çok sevinirim.Bu aralar almak istiyorum yeni bir makina ve araştırma halindeyim.Eee sizin foto kaliteside süper olunca yazmadan geçemedim .

defne dedi ki...

canım yaa, üzüyo bizi :( annesi sen de ne güzel yazıyorsun.

#fatma# dedi ki...

sabah sabah kızını özleyen anneye bu yazı fazla gelir...bir melek edineceğiz sanırım...sevgiler...

Gökçesii dedi ki...

Ağlıyorum şuan... :(

CEPAYNASI dedi ki...

çözüm çok güzel:)

HaNdE... dedi ki...

tuçeeeeeeeeeee, sorma....
naz çok hasta yaaa..bizde gelseneeeee diye yapışacaktım size ama öyküş hasta olur diye korktum bir an...?

çınar dedi ki...

çözüm süper ama eminim bu çözüm yolu ile hemen atlatacaksınız

Burcu dedi ki...

hiiii bu şeker hareket beni çok duygulandırdı ama

cennebazz dedi ki...

e ben olsam bende böylesine eğlenceli bir anneyi bırakıp okula gitmek istemem şahsen : )))hakkı var öyküşün :))
bi arkadaşım da kızıyla uzakta olduklarında avuçlarına öpücük kondurup öpücüğü kalplerine saklıyorlar :))
böylece her özleştiklerinde kalplerindeki öpücükten azar azar alıp yanaklarına konduruyorlar :)
annelik ne kadar özel bir sıfat...

öykününannesi dedi ki...

Kızlar, çok teşekkür ederim yorum ve desteğiniz için.
çözüm pek işe yaramadı aslında. Kısa sürdü..
Şimdi yine başladı. Okulda bir özgüven sorunu yaşıyor. Çarşamba rehberlik randevumuz var. Du bakalım ne diycek...
Öperim hepinizi çoook...

Bellek Kutusu dedi ki...

ne tatlı bir anne-kızsınız siz:)

Deli Anne dedi ki...

giriş çok acıklı geldi banai zaten bu ara aşırı duygusalım.. oğlumun cümlelerine benzettim bir de. sevgiler.

nehirineylemleri dedi ki...

Biraz geç oldu ama şimdi okudum. Nehir'in pedagogu demişti ki okula başlamadan önce 'İkiniz de birbiriniz için içselleştirilmiş nesne olacaksınız, olmalısınız!'.

Şenay - Doğa dedi ki...

Bu post nıye gozlerımı sulandırdı benım..

Doğa kurbaası ıle yasadıklarıma cok benzıyor ondan mı acep..

Sevgıler...

dostkokusu dedi ki...

Sabiha paktuna keskin(pediatrik nörolog)transfer obje önerir her zaman ve işe yarar genelde ama yaş itibariyle belki daha fazlası gerekli sizde

bende 3,5 yaşındaki kızım kreşe giderken ikiye böldüğümüz kurdelayı veriyorum.Birini ben birini o bağlıyo koluna eve gelince birleştiriyoruz ve çok özel!bir yere koyuyoruz:)
avuçlarına öücük konduran anne kıza bayıldım :)
kızınız pek şeker;umarım özgüven korku durumunu aşarsınız
Allah bağışlasın...
_firuze_