
Bazen kızıma kardeş yap(a)mama duygusu üzüyo beni. Çocukken 3 kardeş az yoluşmadık biz. Abimin Padişah olduğu bir hiyerarşik düzen vardı aramızda. Abimiz delikanlı olana kadar aynı odada kaldık 3kardeş. Gece oldumu ışık kapatılacak tabi. koğuş komutanı abim "tuğçe ışığı kapaaat" buyururdu.ama tabii benden küçük bi kardeş olması beni onbaşı kılıyodu ve bende "Gökçe ışığı kapaaaat" buyururdum. Asi kardeş Gökçe, az bi isyan etmeye çalışsada o kapatırdı ışığı :)
Saç baş yoluşamazdık biz. Komutan onbaşına, onbaşı er'e girişirdi genellikle...
Ama komutan bazen adil davranırdı.Onbaşı er'e tokat atmıştı birgün ve adil komutan, er'e "sende ona tokat at" buyurmuştu. yedim tokatı ama eminim başka bi görevde öcünü
almışımdır :)) Böyle bi emir-komuta zinciriyle büyüdük.hep kaçardık birbirimizden.
kardeş ayakbağıydı, paylaşma zorunluluğuydu, bol kavgaydı küçükken....
Ve büyükken bide baktıkki kardeş, gerçek dostluk, karşılıksız sevgi, bağlılık ve bağımlılıkmış...
Onsuz olmazmış...
Naapsakmış da Öykü'ye kardeş yapsakmış...
Şu anda yapamıyoruz. Allah isteyenlere versin...
Neyse ... Asıl söyliyceğim küçükken kardeş kötü, kuzen iyiydi.
En güzel anılarımı kuzenle yaşadım.
Hafta sonları birbirimizde kalmak için canatardık.
Hele benim kuzen çılgındı biraz , o hafta sonları bitmesin bitmesin bitmesindi....
Ne anılar ne anılar.
Şimdi o kuzen sağolsun benim kızıma bi kuzen doğurdu, hemde kız.
Made in USA :)
Şimdi ben hayal kuruyorum.Şu an ordalar ama Arya'cık çok büyümeden gelicekler ve
Öykü - Arya ikilisi bizim anıları tazeliycekler...
Harçlıklarla goralı yiycekler, birbirlerinin kotlarını giyicekler, okulu kırıp erkeklerle buluşacaklar (şaka şaka babasııı), pijama partileri yapıp geceyarısı banyoda örgü örücekler, tencere kapağı fırlattıkları mercedesin sahibinden kaçıcaklar (hahaaaaa bu ayrı bi post olur),
makarna süzerken gözlükleri buharlanıcak makarnalar heba olucak gülme krizine giricekler. ve daha neler neler.....
Canım kuzeniiim iyiki varsın ve iyiki kızıma bi kuzen verdin.Seni çok seviyorum...